Siedemset siedemdziesiąty sen
W niebieskiej aurze wschodzącego dnia
Twoje ciało przykryła rosa
Strącam krople z twojej skóry
Zbijam, delikatnie jak mydlane bańki
Wirujące przy lada podmuchu
Śpisz, tak spokojnie w niebieskiej aurze
Gdy wstanie dzień odlecisz
Na zawsze.

About this entry
You’re currently reading “Siedemset siedemdziesiąty sen,” an entry on Ununbi
- Published:
- 26 marzec 2008 / 3:39
- Category:
- Uncategorized
- Tags:
2 Comments
Jump to comment form | comments rss [?] | trackback uri [?]